Duga kasarna

Duga kasarna predstavlja siluetu Petrovaradinske tvrdjave. Gradjena je od polovine XVIII veka i ima prizemlje i sprat. U pocetku u prizemlju su bile smestene radionice, razne intendantske sluzbe, konjusnice i drvara, da bi od 1926. godine tu bila Vazduhoplovna podoficirska skola. Od 1967. godine srednji deo kasarne je preuredjen u hotel "Varadin". Neko vreme je u ovoj zgradi bio smesten i studentski dom. Do 1918. godine nezvanicno se zove po Eugenu Savojskom, po cijem nalogu je i gradjena, da bi se posle te godine pa do pocetka Drugog svetskog rata zvala Kasarna kralja Petra II.

Duzina Duge kasarne je 200, a sirina 11,5m. Kroz nju vode tri javna hodnika za komuniciranje, a na krovu se nalaze beli dekorativni dimnjaci. U njoj postoje 7 ulaznih vrata sa unutrasnje strane i 28 podrumskih u prizemlju, koje koriste umetnici i hotel. Sa obe strane ima 120 prozora, dok se oko cele kasarne nalazi 5 dekorativnih fenjera, koji su se nekada palili na petrolej.

Sahat-Kula

SAHAT - kula nalazi se na Bastionu svetog Luja. Sat potice iz Alzasa (Francuska), a Petrovaradinu ga je poklonila carica Marija Terezija pocetkom XVIII veka. Sat predstavlja svojevrstan zastitni znak kako same Tvrdjave i Petrovaradina tako i Novog Sada. Stara kula je polovinom XVIII veka srusena, da bi je nakon toga zamenila danasnja. Precnik satnih krugova je oko 2,5 m; u samom satu nalaze se tri kugle (76 kilograma) i setalica; sat se navija rucno, svaki dan i za to je zaduzen Lajos Lukac. Brojcanik je postavljen na sve cetiri strane tornja, brojevi su ispisani rimskim ciframa, sto je obicaj na svim hriscanskim crkvama.Postoji vise zanimljivosti u vezi sa satom. Pre svega njegova mala kazaljka pokazuje minute a velika sate, za sta postoje dva razloga. Prvi je taj da bi ladjari sa vece daljine i po losem vremenu videli koliko je sati, a drugi razlog je taj sto sat otkucava na svaki sat, a tako se smenjivala i straza, pa minuti nisu bili vazni. Inace sat kada je hladno kasni, a pri lepom i toplom vremenu zuri; zato je dobio epitet "Pijani sat". Interesantno je i to da su stanovnici Petrovaradina tokom XVIII veka placali komunalni doprinos odnosno "satarinu", koja je bila naplacivana svim gradjanima zbog koriscenja sata. U vrhu sata, na jabuci, nalazi se vetrokaz sa kompasom koji pokazuje strane sveta, a na jarbolu nema koplje vec srce.

Visece osmatracnice

Visece osmatracnice su dva uocljiva, isturena vojna objekta. Jedna od njih je okrenuta Dunavu i nalazi se na kraju Bastiona carice Marije Terezije, dok druga gleda na Podgradje i iznad je Kapije cara Karla VI (nad danasnjim parking prostorom). U proslosti one su imale veoma vaznu ulogu. Odande je danonocno strazarilo jedno lice, zaklonjeno od radoznalih ociju. Obe osmatracnice su imitacija srednjevekovnih kula na zamkovima. Osnova im je sestougaona, a krov je u obliku zasecene piramide. Vrata se nalaze na jednoj od sest strana, dok se na ostalim stranama nalazi 5 malih i izduzenih otvora za osmatranje.

PODZEMNE VOJNE GALERIJE

Podzemne vojne galerije Petrovaradinske tvrdjave su komunikativni sistem zidan na cetiri sprata. Duzina im je 16 kilometara i sastoje se iz koridora i prostorija, sa puskarnicama i svetlarnicama, koje su sluzile u odbrambene svrhe. Njihove dimenzije (duzina, sirina, visina i dubina) su razlicite. Tu se nalaze i magazini, barikade, raskrsnice "varalice", sobe za obuku, dupli prolazi, ventilacioni i orijentacioni sistem sa vertikalnim silazima i podzemna minska polja. Podzemne vojne galerije su gradjene od 1765. do 1776., a definitivno su zavrsene 1783. godine, kada Tvrdjava dobija i najveci minski sistem na svetu (posle Antverpena). Celo podzemlje je zidano u lukovima i kupolama, sa vrucim krecom, peskom i ciglom, a stalna temperatura u svim prostorijama je 12° C.

Zbog ovih podzemnih galerija Tvrdjava je vazila za neosvojivu i poredjena je sa Gibraltarom, te kada je 1813. godine Napoleon napao Rusiju u podzemnim vojnim galerijama su bili sakriveni carski simboli austrijske krune, a tokom Drugog svetskog rata sluzile su kao civilno i vojno skloniste od napada iz vazduha.

PODGRADJE TVRDJAVE

Podgradje, koje se ranije zvalo Vodeni grad ili Suburbijum, danas uglavnom cini ranija barokna celina, i pored toga sto su porusene kapije prema Dunavu i sto su neke stambene zgrade izgubile svoj predjasnji izgled. Ovaj deo je od 1714. do 1742. godine preuredjen u stalno utvrdjenje, a samim tim, ovaj stambeni prostor je bio ogradjen polustalnim opkopom. Donja tvrdjava je posle 1739. godine prosirena i uredjena u obliku petougla. Kasnije je grad opasan zidanim bedemom i u okviru njegasu izgradjene stabske zgrade, kasarne, vojni paviljoni, stambene zgrade, stovariste oruzja, itd., te je ovo gusto naselje 1748. godine postalo vojna gradska opstina. Na njegovoj periferiji se nalazilo i nekoliko prizemnih bastiona.

Zgrade koje se nalaze u podgradju Tvrdjave su pretezno visoke sa velikim krovovima, dok su ulice u njemu uzane i kratke. Fasade su najcesce bile ukrasene kipovima svetaca ili cuvarkuca, a najcesce je to bio lik svetog Florijana, zastitnika gustih naselja od vatre. Neke zgrade imaju i "kibicfenstere", ili "spijunske prozore".

home